ویلا SUKI | طراحی الکسیس دورنیر | بالی، اندونزی

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به «ویلا سوکی؛ اثری از دفتر معماری الکسیس دورنیر در بالی» داشته باشیم. این پروژه مسکونی و اقامتی به مساحت کلی ۹۹۰ مترمربع، در سال ۲۰۲۵ در منطقه پررنان بالی ساخته شده است. این اثر با همکاری استودیوی معماری الکسیس دورنیر (Alexis Dornier) و شرکت ساختمانی بالی کانستراکشن (Bali Construction)، با هدف بازتعریف رابطه میان حریم خصوصی، هندسه صلب و طبیعت استوایی طراحی شده و به عنوان نمونه‌ای برجسته از هماهنگی متریال بومی با رویکرد مینیمالیستی شناخته می‌شود.

معماری ویلا سوکی بر پایه همنشینی آرامِ هندسه، منظر و نور شکل گرفته است. سازماندهی فضایی بنا به صورت یک مربع کامل است که با چرخشی ۴۵ درجه‌ای نسبت به زمینِ مستطیل‌شکل پروژه مستقر شده است. این چرخش هوشمندانه، فضاهای خالی مثلثی‌شکلی را در پیرامون بنا ایجاد کرده که به باغ‌های اختصاصی و سرسبز تبدیل شده‌اند. این باغ‌ها علاوه بر کنترل تابش مستقیم نور خورشید و تعدیل اقلیم گرمسیری، محرمیت و سایه‌اندازی مطلوبی را برای ساکنان به ارمغان می‌آورند.

در طبقه همکف، بنا به صورت یک حجمِ معلق و سبکِ تک‌طبقه به نظر می‌رسد که بر فراز بستر طبیعی زمین شناور شده است. فضای باز زیر این حجم، فراتر از یک فضای بلااستفاده، به میدانی پویا برای زندگی روزمره تبدیل شده است. عملکردهایی نظیر فضای مطالعه، نشیمن‌های فرورفته (Conversation Pits) و تلویزیون با تغییرات جزئی در تراز ارتفاعی زمین تعریف شده و حول یک حیاط مرکزی چرخیده‌اند. در قلب این حیاط، یک درخت بونسای تک و منحصربه‌فرد قرار دارد که نور خورشید از طریق نورگیر سقفی (Skylight) مستقیماً بر آن می‌تابد و نقطه‌ای از سکون و آرامش را در کل طرح ایجاد می‌کند.

طبقه اول شامل چهار اتاق خواب مجزا است که همگی رو به باغ‌های پیرامونی جهت‌گیری شده‌اند تا بیشترین میزان محرمیت را داشته باشند. هر اتاق خواب به صورت یک سوئیت مستقل همراه با سرویس بهداشتی اختصاصی طراحی شده است. مسیرهای ارتباطی این طبقه گرچه با فاصله از مرکز بنا تعریف شده‌اند، اما به صورت بصری به حیاط مرکزی و وید میانی متصل هستند؛ امری که امکان ادراک حضور دیگران را از طریق بازی نور، سایه و دیدهای گذرا فراهم می‌سازد.

یک پلکان بتنی یکپارچه (Monolithic) با انحرافی اندک نسبت به هندسه مربعی بنا، اتصال عمودی بین طبقات را برقرار می‌سازد. این پله که با سنگ آتشفشانی بومی (Paras Kerobokan) پوشانده شده است، با جرم صلب و سنگین خود و بازشوی دایره‌ای شکلی که نور را فیلتر می‌کند، کنتراست زیبایی با سبکیِ حجم معلق ساختمان ایجاد کرده است. در بالاترین نقطه، بام ساختمان به یک استخر کوچک و عرشه باز مجهز شده است که چشم‌اندازی وسیع و بدون واسطه را به طبیعت اطراف فراهم می‌کند.

در طراحی داخلی، پالت رنگی تیره، آرام‌بخش و طبیعی با استفاده از چوب، سنگ و سنگ‌های مرمر بومی به کار گرفته شده است. پنجره‌ها با صفحات مشبک چندلایه پوشانده شده‌اند تا انتقال نور به داخل تعدیل شده و حس صمیمیت و امنیت تقویت شود. زبان معماری پروژه به وضوح از اصول مدرنیسم ژاپنی (وضوح، تناسبات هندسی و قاب‌بندی فضا) الهام گرفته و با مبلمانی ساده و ظریف چیدمان شده است. نام «سوکی» در زبان ژاپنی به معنای پالودگی، سادگی و قدردانی از عناصر ضروری است؛ مفهومی که در جای‌جای این پروژه تجلی یافته است.

علاوه بر ویلای اصلی (به مساحت ۷۴۰ مترمربع)، دو سوئیت مهمان مستقل (به مساحت‌های ۱۲۰ و ۱۳۰ مترمربع) در سایت پراکنده شده‌اند. هندسه این بناهای اقماری تابع زوایای مرز زمین بوده و در نتیجه، برخورد خطوط معماری در آن‌ها فضاهای بینابینی و راهروهای پویایی را ایجاد کرده که با نورگیرهای سقفی روشن می‌شوند.